Sinoć je u Beogradskom dramskom pozorištu premijerno izvedena predstava Kad su cvetale tikve Dragoslava Mihailovića u režiji Bobana Skerlića. Naslovnu ulogu Ljubu Vrapčeta igra Miloš Biković, njegovu majku Danica Ristovski, oca Srđan Dedić, sestru Anja Alač, Stoleta Apaša – Marko Živić, Stoletovu majku Jelena Čvorović dok pukovnika UDBE tumači Slobodan Boda Ninković. U predstavi ukupno učestvuje 22 glumca, uz 13 studenata glume i dečaka iz dramskog studija Nenada Nenadovića.

Trebalo je da prođe punih četrdesetpet godina pa da tekst akademika Mihailovića Kad su cvetale tikve ponovo oživi na sceni. Podsećanja radi treba reći da je praizvedba predstave po ovom tekstu bila davne 1969. godine u režiji Bore Draškovića. Njegova predstava je te iste godine, nakon svega pet izvođenja  iz političkih razloga zabranjena i skinuta sa repertoara a Boro Drašković je zbog te predstave dugo godina bio prognan iz našeg teatra. Akteri tih događaja kažu da je lično Josip Broz Tito naredio zabranu ove predstave.

Kad su cvetale tikve je priča o beogradskom bokseru Ljubi Sretenoviću (zvanom Ljuba Vrapče i Šampion), koja je otvorila temu nasilja i prvi put javno progovorila o logoru na Golom otoku, političkoj i policijskoj torturi nad neistomišljenicima. Politički skandal te davne 1969. godine, svojevrsna “Rezolucija o Tikvama” i izjašnjavanje po komitetima o ovoj temi, zapravo su označili početak otvaranja problema slobode govora, mišljenja i izražavanja u komunističkom režimu, a posledice koje su autori i umetnici angažovani oko predstave snosili (u profesionalnom i životnom pogledu) danas su gotovo nezamislive.

 R. Zubac